İzleyiciler

23 Kasım 2014 Pazar

Boş ver

Hayatta geride bıraktıklarımız olur bazen..Hiç bir ayrılık ve geride bırakmaların kolay olduğunu düşünmedim hiç bir zaman.. Bence hatta kayb etmene o kadar üzülmediğin bir şeyi de kayb ederken o ayrılık içinde acı taşıyor..Ama her ayrılığın acısı saatlere, günlere, haftalara, aylara, yıllara göre sıralanır düşünürüm. Bir şeyi ve ya bir kişiyi kayb edersin – 1 gün acır için, diğerini kayb edersin – yıllarla sürer acın ve hiç bitmeyecek sanırsın. Ve bazı ayrılıklar var ki, sandığın gibi acıları hiç bitmiyor.

Birde  şöyle birşey var: isteyerek kayb ettiklerin, istemeden kayb ettiklerin. Ve en önemlisi ve ilginç olan başka bir durum da var. Bazen karşı tarafın seni kayb etmek istediğini tüm kalbinle duyarsın. Ama kendini suçlu sanmak istemiyormu yoksa nedeni başka birşeymi, orasını bilmem ama, terk EDEN taraf o olmak istemiyor. Tüm haraketleri, yaptıklarısa göz önünde. Bahaneler üretir, yalanlar söyler.. Hem de gözünün içine baka-baka. O zaman iş sana düşer. Kimseye seni kayb etmesini gerçekleştirmek için rol yapmaya izin vermiyeceksin. O kadar değersiz değilsin ki..Sen onu kayb et. Sen ondan vaz geç. Biliyorum, o kadar da kolay değil. Şimdi bu satırları okurken “ne kadar da kolay yazıyorsun” gibi düşünce seslerinizi de duya biliyorum hatta. Ama bir yere kadar acırsın. Ya yüreğin acıyıcak belli bir süre için, ya gururun acıyıcak, ezilicek her gün için.



Git ondan.. Gitmen için yalan söylemen gerekiyorsa söyle ve o yalanın üzerinden aç kapıyı git. Zaten, onu senin ne biçimde ve nasıl gitmen ilgilendirmiyor şuanda. Onu ilgilendiren kısım senin bir an önce onun hayatından gitmen. Ne duruyorsun o zaman?
Git..Ardına da bakma..Bakmadan dayanamıyormusun... Susturayım kalemimi..Aklıma bir cümle geldi. Ne güzel demiş Elif Şafak: “Geride bıraktıkların mı var? Boş ver. Sana iyi gelen insanların geride ne işi var..?”

Yorum Gönder