Hayalden “Hayal”e...

P.S. Bu yazımı bekarken Azerbaycanda yazmıştım. Kitapım da oraya gelmişti yazardan. Ve yazım Edirnenin "Hür" gazetesinde çıkmıştı. O kitapımı çok seviyordum. Çetin abi hatta  yazıda adı geçen Hayalin fotoğrafını da göndermişti imzalı kitapla birlikte. Sonralar bir akrabam benden o kitapı istedi benden ısrarla okumak için. Ben de verdim ama verdiğimde de bir kaç defa "Sakın, bu kitapı kayb etme bu kitap benim için çok çok değerli. Hem imzalı,hem yazar kendisi gönderdi hem de ismimle aynı" dediğime bakmadan o "sevgili"akrabam kayb etti o kitapı.Hatasını telafi bile etmedi de neyse. Sonra Türkiyeye gelin geldiğimde sevgili eşim bana aldı bu kitapdan. Yazı bekarken yazdığım yazı. Resimler bu gün çektiğim resimler. Bu kitapı ikinci kez yeniden okumaya başlıyorum. Her kese şiddetle tavsiye ederim. Sevgiler.
"İşten öyle yorgun gelmiştim ki, dünya yıkılıyor deseler “tamam yıkılsın ben uyuyorum” dicek haldeydim. Gözlerim yeni kapanıyordu ki, postacının sesini duydum. Kendimi dışarı attım. Merakla beklediğim postamın gelip çıktığına dair içimde şüpheler vardı.. ama olsun.. umut beni kapıya çıkarmışdı.

Bir başkadır benim memleketim..

Dünyanın neresinde olursan ol, ne kadar mutlu olursan ol – fark etmez. Dünyanın bir yeri var var ki, işte orası senin için dünya içinde bir dünya, cennet, güzellik, sıcaklık dolu. En mutlu gününü nerde yaşarsan yaşa – SON nefesini işte o mekanda, doğduğun, büyüdüğün memleketinde vermek istersin.